کاش وقتی زندگی فرصت دهد،
گاهی از پروانه ها یادی کنیم....
کاش بخشی از زمان خویش را،
وقف قسمت کردن شادی کنیم...
کاش وقتی آسمان بارانی است،
از زلال چشم هایش تر شویم...
وقت پاییز از هجوم دست باد
کاش مثل پونه ها پرپر شویم
کاش وقتی چشم هایی ابریند
به خود آییم و سپس کاری کنیم
از نگاه زرد گلدان هایمان
کاش با رغبت پرستاری کنیم
کاش دلتنگ شقایقها شویم
به نگاه سرخ شان عادت کنیم
کاش شب وقتی که تنها می شویم
با خدای یاس ها خلوت کنیم
کاش گاهی در مسیر زندگی
باری از دوش نگاهی کم کنیم............

گاهی از پروانه ها یادی کنیم....
کاش بخشی از زمان خویش را،
وقف قسمت کردن شادی کنیم...
کاش وقتی آسمان بارانی است،
از زلال چشم هایش تر شویم...
وقت پاییز از هجوم دست باد
کاش مثل پونه ها پرپر شویم
کاش وقتی چشم هایی ابریند
به خود آییم و سپس کاری کنیم
از نگاه زرد گلدان هایمان
کاش با رغبت پرستاری کنیم
کاش دلتنگ شقایقها شویم
به نگاه سرخ شان عادت کنیم
کاش شب وقتی که تنها می شویم
با خدای یاس ها خلوت کنیم
کاش گاهی در مسیر زندگی
باری از دوش نگاهی کم کنیم............
پ.ن : كاش ميشد مانع از انتشار شادي من نباشند...................................
پ.ن : من مي جنگم ! هميشه من، بودم ! ديگه بسه ...
پ.ن : چقدر سخته هميشه هميشه هميشه تو افكارت،انديشه هات،كارهات... تنها باشي...
پ.ن : من مي جنگم ! هميشه من، بودم ! ديگه بسه ...
پ.ن : چقدر سخته هميشه هميشه هميشه تو افكارت،انديشه هات،كارهات... تنها باشي...
+ نوشته شده در یکشنبه سوم مرداد ۱۳۸۹ ساعت 13:31
توسط پری
|